żółć, kolor posiadający bogatą symbolikę w wielu religiach. Szczególną rolę odgrywał w Azji (gł. Chiny i Indie). W Chinach, ze względu na powszechność występowania, ż. uchodziła za najcenniejszy z kolorów. Była atrybutem Huangdi (Żółty Cesarz), najpotężniejszego władcy środk. świata, któremu podlegali władcy pozostałych 4 stron (Wschodu, Zachodu, Północy i Południa). Dlatego ż. była zarazem kolorem środka świata, a więc i “państwa środka”, czyli Chin, oraz “władcą” pozostałych kolorów. Z tego powodu przysługiwała wyłącznie cesarzowi. Tylko cesarz mógł nosić żółte szaty, a dachy jego pałacu wyróżniały się spośród innych zabudowań cesarskiej stolicy żółtą barwą. Bardzo ważnym bogiem wśród lokalnych bóstw ziemi w tradycyjnych wierzeniach (przedkonfucjańskich) był Hebo, bóg Żółtej Rzeki. W eschatologii chiń. Żółte Źródła (Huangquan), czyli podziemne siedliska będące zimowym schronieniem wód, to kraina zmarłych, gdzie po śmierci wędruje bo (dusza cielesna), jedna z 2 dusz człowieka. W wyniku ewolucji koncepcji Nieba (Tian) i 5 praelementów świata ż. stała się jedną z 5 hipostaz nieba jako niebiański suweren (obok czarnego, białego, czerwonego i zielonego).
*Najlepsza, polska wyszukiwarka mp3 za darmo.